25 Ağustos 2009, Salı
saat: 20:00
yolda yeni kürtaj olmuş birine rastladım bugün. marketten bişeyeler alıp kendime en sakin sokağı seçtikten sonra sahile doğru iniyordum elektrik faturasını yatırmak için 40 dakikam kalmıştı. o kadar dalgındım ki bütün gün, ama uzakta acı çeken kadını farkedebilyordum. midesini tutuyor gibiydi ne olduğunu anlamak için yaklaştım yardım etcek bişey varmı diye geveledim. karşımda benim yaşlarımda kapalı rengarenk giyinmiş bir kadın vardı. oruçtan heralde midesi bulanıyor dedim. otur biraz dedim oturamam çok canım yanıyor eve gitmem gerek dedi o sırada karşı dükkandan bir çocuk tabure getirdi otursun diye. kürtaj oldum çok sancım var dedi. minübüse binmem gerek dedi ben götüreyim dedim. koluna girdim yürümeye başladık.sustum bişeyler sorup bunaltmak istemedim ve aslında hiçbişeyde merak etmedim. parmağında yüzük varmı diye baktım biraz durumu yorumlamak için yanında kimsecikler de yoktu. kadınca duygular yalnız başına bebeğini aldırmasına üzüldüm.. biara teşekkür ve dua etti bana ne diceğmi bilemedim sağol dedim sadee kısık bir sesle. param olsa taksiye bincektim ama kalmadı 300 tl verdim kürtaja dedi . bu cümleyi hiç sevmedim samimi gelmedi, içimden ona taksi parasını vermek de gelmedi. dilencilerle karşılaştığımda da hep bu oluyor bana kendini acındırmaya başladığı an soğuyorum direk ve kaskatı kesiliyorum hiç bişey yapmak gelmiyor içimden. yine öyle oldum. allah sevdiğine kavuştursun dedi alt geçitten geçerken ben amin dedim ama kendime içimden bir dolu kahkaha attım. ona sevdiğim olmadığını söyleyerek hayal kırıklığına uğratmak istemedim. çok acı çekiyordu hala. biraz dinlenseydin dedim üvey annem evde geç kalırsam kızar dedi,. bu cümle yine soğuttu beni ve hiç güven vermedi. keşke bir arkadaşın olsaydı cümleme yanıtı ise çok yalvardım herkese ama hiçkimse gelmedi bu mübarek günde dedi. yine bana dua etti. ama ben yine uyuz oldum içimden ağlamak geldi.onun haline, sonra son kurduğu cümlelerden sonraki ona olan güvensizliğime. niye güvenemiyoruz artık insanlara. belki de doğruydu bütün söyledikleri beni etkilemek için demiyordu. sonunda geldik durağa gitceği yeri sordum bindirdim dolmuşa binerken yol paran varmı diye sorunca yok ama ben hallederim dedi. çıkardım verdim ama yol parası olmadığına yine inanmadan. çok dua etcem sana dedi en son..
ben çok ağlamak istedim bağıra bağıra..ama karşıdan bir çift tandık göz gördüm bana doğru gelen dondurdum gözyaşlarımı, üniversteden üst dönemimden biriydi. hatta 1.sınıftayken etkilendiğim çocuğun sevgilisi sanmıştım çünkü benle sürekli konuşurken onun adıyla hitap ediyordu aralarından su sızmıyordu bana sonra bir sevgilim olcak demişti. kim diye sormammıştım bile.bende hemen parçaları birleştirmiş onları birbiryle sevgili yapmıştım. sonradan ortaya çıktıki onun en yakın arkadaşıyla beraberlermiş. aslında kızla karşılaştığımda hiç bunlar geçmedi aklımdan hatta gördüğüme sevindim bile çünkü maltepe üniversitesinde 5 milyara formasyon alınacağını ondan öğrendim yarınki mülakat içnde beni epey rahatlattı.
elektirik faturasını saati geçmiş olsada gişedeki kızla kavga ederek yatırdım..
buraya başka şeyleri yazmak için gelmiştim ama bunlar döküldü, iftara az kaldı masayı hazırlamam gerek..
sonra yazarım yine..
