26 Ağustos 2009, Çarşamba
saat: 01:22
yarın erken kalkmam gerekirken, hala ayakta durmaya çalısıyorum. uykum gelmiyor bir türlü.
film izliyimmi diye düşünüyorum ama "zaten sunun surasında kalkmama 6 saat kalmış izlesem olmaz" cümleleri beynimden geçiyor.
bunların yerine beynim düşüncelere dalıyor aniden.. yaklaşık bir hafta önce çocukluk arkadasımda karsılastım. ve ogun bugundur hergün görüşüryoruz.o degilde çok büyümüşüz. cok degısmışız. eskisi kadar yakın olamadım ona..korkuyordum çunkü arkadaslıgımızın bitmesinden. onu bulmuşken kaybetmek beni cok üzer..
biranda "ışıl" geldi aklıma... en sevdiğim insandı o belkide bu hayatta.. ama kaybettik onuda..tam tamına 6 sene olmuş o göçüp gideli.. işte o zamanlardan kalma ve bi hafta öne karsılastıgım arkadasım kimsenın veremediği destegi vermişti bana.. değerlidir oyüzden..
"ışıl" ı öyle özledim ki.. hiç rüyama bile girmiyor artık. yüzünü,sesini unuttum... elimde tek bir fotografı var sadece...16 yaşındaki son hali...
yine otobüste giderken bi kısa film senaryosu aklıma gelmişti ışıla itafen.. ama o bundan daha ıysini hakediyor dıyıp attım senaryoyu köşeye ve çıkmaza girdim. ne yazabiliyorum şimdi nede başka bişey.. bu sene garip geçicek.. yoğun tempo.. yoğun dersler ve telaş. ve seneye yeni bir yaşam,farklı şehir,farklı insanlar.. korkutuyor beni bazen..
ve şimdi sevgilim gelmesine 145 gün daha varken evet şimdi kendimi yalnız hissediyorum.
hissetmemeliyim oysa. biçok insan var sağlam şekilde dayanabilecegım. ama evet bu kez yalnız hissediyorum belkide uzun zamandır ilk defa...
... yatmalıyım hayır. film izlemeliyim hayır. e ben neyapayım şimdi? en iyisi son sigaramı içip öyle karar vermek... evet.
i gece.
