26 Ağustos 2009, Çarşamba
saat: 13:38
geçen hafta 169'a binmiş urla'ya dönüş yolculuğuma başlamışken otobüse bi deli bindi. gerçek deli. tam arkamdaki koltuğa oturdu. en arkanın bi önündeyim. adamın yanında da zavallı bi adam, köşeye sıkışmış durumda. bu herif daha gelirken saydırıyodu birilerine. oturdu, sövmeye devam ediyo. bi yandan da koltuğuma vuruyo. birine çok kızmış, bi bıçak alıp adamı öldürmekten bahsediyo: "o kim ki bana laf ediyo? bi daha görür o. alıcam bıçağımı, silahımı, varıcam yanına. vurucam vurucam, öldürücem o herifi." (bu arada da benim koltuğa vuruyo tabi) sonra dedi ki: "öldüreyim, bıçaklayayım onu da psikopat kimmiş görsün!" yaw gülsem mi ağlasam mı koşarak uzaklaşsam mı bilemedim. köşede sıkışmış adam ve ben sus pus ve bir hayli tırsak vaziyette oturuyoruz. sonra durağım geldi can havliyle atladım aşağı. köşedekine noldu, bilmiyorum.
böyle bir durumda napmak gerekir bilemedim açıkçası. adam resmen suç işleyeceğini anlatıyo. gerçek mi değil mi onu da bilemiyosun bi an. nedense arada kaldım. garip hissettim. ya gerçekten öldürdüyse adamı? bu durumda tecahül-i arif bi halta yarar mı?
