27 Ağustos 2009, Perşembe
saat: 02:19
unutulmak koymuyor adama
unutmak asıl acıtan canını
unutmak zorunda olmanın acısı.
hayır ben seni unuturum aslında ama
- da bu duvarlar nasıl unutucak
geceleri başlayan sabahlarımızı
ve batan güneşlerimizi sabahları
ve her köşede yankılanan kahkahalarını
kokunu saçlarını
ve en çok da o minik avuçlarını.
hayır ben seni unuturum ama
- da bu duvarlar nasıl unutucak?
hiç bitmeyen soluk almalarını
ve silinmeyecek olan adını,anıları.
