27 Ağustos 2009, Perşembe
saat: 14:26
savunmasız bir çocuk gibi bırakılmışlık hissi var içimde.
özlemini 5 yıldır çektiğim şeylerden yine uzaklaştırıldım, bunda da bir hikmet var. ama bu sefer öyle bir uzaklık ki, sanki o çemberin içine layık değilmişim gibi bir his var işte.
off bu duygularımı harekete geçirme ne olur, bana özlem deme, anne deme baba deme.
neyse aklıma Aynur'un benim için aldığı ve dolaba koyduğum dondurmayı aklıma getireyim de sevineyim.
çinliye mercimek çorbası yapmayı öğreticem. beraber öğrenicez daha doğrusu
bol limonlu olsun
sırf senin için istiyorum bunu
senin için....
ADI: why not?
dün için dip not: mercimek çorbası yiyemedik. Aynur geldi; güzel şirin, tatlı oda arkadaşım. bana dondurma getirdi, karpuz ikram etti. ama ben bu kızı seviyorm ya. yine 2 saat yine 2 saat...
