28 Ağustos 2009, Cuma
saat: 02:29
seni her düşündüğümde
boş sokaklarda buluyorum kendimi.
öylesine yürürken kocaman bir boşlukta.
sigara dumanı olup yerleşiyorsun ciğerime,
öylesine hastalıklı kanserli bir hücre gibi yayılıyorsun tüm bedenime
seni her düşündüğümde, beynimde bir parça ölüyor
ve ben kendimi yitiriyorum
ikircikli rüyalar içerisinde kayboluyor hayatım
ve artık ellerim titriyor.
kaçışlarımı kurtarmıyor attığım zarlar
hiç düşeşi tutturamam ben bilirsin
seni de tutturamadığım gibi
içimde bir yan hep kaybediyor.
kaybettikçe azalıcağına
yenildikçe artıyorsun.
seni her düşündüğümde
kulaklarımda tüm şehrin sesi
sağır oluyor tüm bedenim
kirli sokaklarda
göz yaşlarına toz bulaşan çocuklar gibi
siyah akıyor içim dışıma ve
ben sana naparsam dokunamıyorum
ve uzansam önümde hep bir set hep bir engel
'sen.'
ben seni her düşündüğümde
seni karşımda buluyorum engel olarak
çıkmaz sokaklarda sıkışıp kalan
ucuz hayatlar gibiyim
ve ruhum öylesine orospu
babası tarafından genel eve satılan bir kızın yitikliğinde
seni her düşündüğümde
bedenimi satılmış buluyorum
bir yatak kenarına sıvanmış ucuz sevişmelerle başlayıp
yalancı kahkahalarla biten romanlardaki gibi
edebiyatın arka sokaklarında kayboluyorum
ben seni her düşündüğümde
biraz daha kirleniyor istanbul
bir can daha düşüyor köprülerden denize
ve biraz daha kirleniyor tüm denizler
bedenimden akan kanla
ben seni düşünüşümde,
biraz daha ölüyorum
-ve bir vahşet yayılıyor dudaklarımdan
gökyüzüne.
ve ben daha fazla ölüyorum.-
