28 Ağustos 2009, Cuma
saat: 08:47
bazen öyle bir hal oluyor ki nerde ve ne halde, ne yaptığımı bilmeden duruyorum oracıkta.
gece yine çok rüzgar esti. başımı camdan dışarı çıkardım. rüzgar hep kulağıma, gözüme ağzıma girdi, saçlarımı savurdu da savurdu. geceydi, komşumun ışığı yine yanıyordu. sahur arkadaşım yine evindeydi.
ahh rüzgar nerden esiyorsun? ağaçlar bile boyun eğmiş hükmüne.
en son şöyle yalvardığımı hatırlıyorum;
beni kurtar geçmişin karanlığından
yeni yüzler yeni hayatlarla karşılaştır
bu gönül için sen en iyisini bilirsin
teslim olmak
bir hayat kurtarır, dünya üzerinde kurduğun hayatı...
yavaş yavaş çekiliyorum o yöne doğru
bir gün götürecekler beni. biliyorum, yaklaşıyorum...
önce kuş olduk
uçtuk semaya
sonra vurulduk
düştük sevdaya
ADI: GÜL-ay
