|
28 Ağustos 2009, Cuma
saat: 14:19
İstediklerim çok değildi kendime.. Neden kaçtım kendimden anlamam mümkün değil.. Önceki lanet esintilerin etkisi diyemem, buna hakkım yok.. Ancak bilinçaltımı bilemiyorum tabi.. İçim sürekli dolu, yığınla damla bekliyor içerde.. Bunu çıkartmadan her şeyin eskisinden daha güzel olacağını görüyorum.. Sorun var mıydı, yoktu, neydi derdim o zaman?? Kendimleydi.. Yok yok, bencillik değil bu, mücadele.. Hafta sonu inzivaya çekilmeliyim.. Küllerimden doğduğumu söyleyeceğim her güne ispat.. Kül ettim.. Ancak hayalden bile daha yakın gerçeklerim var önümde.. Dürbün şiirim gibi... Kulaçlarım bağırıyor, böyle olmaz diye.. Ruhumun her noktasında ince ince gezinirken, kulaçlarım hiç sektirmez, dosdoğrusunu söyler.. Nasıl da içim bin parça, nasıl da üzmüşüm, üzülmüşüm.. Gülüş bir yanaşımdır bir öbür kişiye; Birden iki kişiyi döndürür bir kişiye.. Anılarından kale yapıp sığınsa bile, Yetmez yalnız başına bir ömür bir kişiye Ö.A. Gece uykuya daldıktan sonra şeytan geldi, kovdum.. "Because no matter how badly a thing is hurting us, sometimes letting it go hurts even worse.." hurt murt yoktu yalan söyleme.. Sadece kaçtın işte! ama ikinci kısım, feci yaktı beni.. Hiçbir yere gitmedim ki, başka yerlerde mutlu olmayacağımı biliyorum.. Amacım hiç bu olmadı, hiç.. Şu an için mutsuzum.. Ama mutlu olmak için ne yapmam gerektiğini çok iyi biliyorum.. Sadece o sert ve belki gerekli tokatvari cümleleri olumluya çevirmem ve güzellik yaratmak için gücümün hemen eskisi gibi olmasını sağlamam lazım.. ......BSY | ||
|
|
||