28 Ağustos 2009, Cuma
saat: 16:37
sadece oturuyorum ve zaman öldürüyorum. gece sinek bile öldürmüyorum ama zamanı öldürüyorum. babama bakıyorum o da küsmüş o da zaman öldürüyor. bazen aynı odada oturunca dramatikleşiyoruz. kalakalmış iki koca taş gibi. tv den birbirimize bakıyoruz.
her sabah çocuklar bağırıyor burda. çığlık atıyorlar. küfrederek kalkıyorum evde öfkeyle dolanıyorum. biliyorum çocuklar konuşmaz bağırır. yürümezlerde koşarlar. bazende sakin kalkıyorum. çocuktur sonuçta. öfkeliyiz ama neye olduğunu bile bilmiyoruz.
ne diyor guido. oysa baba biz neredeyse hiç konuşamadık bile.
