29 Ağustos 2009, Cumartesi
saat: 12:36
Yok bir türlü başaramıyorum içimde ki bu boşluk dolmuyor.Bütün ölçü birimlerimizin "ne kadar" dan ibaret olduğu şu zaman diliminde hayattan bir tat alamıyorum.Herkezin sıradan olduğu veya sıradan olmaya zorlandığı bir düzenin içindeyim.Kendinizi bir koyun gibi hissetmeniz çok doğal .1980 den bu yana etrafımız çitlerle çevrili çitlerden kaçıp özgür olmak isteyenlerimiz ise faili mechul .Sürüden ayrılanı kurt kapar mantalitesinisi beynimize kazıdılar.Basını susturdular tiyatroları kapattılar ,yaktılar özlem duydukları o korku ülkesini yarattılar.Amerikan çakması bir ülke olduk ruhsuz,hissiz,fikirsiz.Bölmeye başladılar bizi hemde öyle böyle bir bölme değil kurtuluş savaşında bile böyle bölünmedik biz doğu-batı dediler önce yetmedi kominist-faşist, alevi -süni ,muhafazakar-laik oldukta bir biz olamadık.Sahteydi dostluklar ve aşklar öyle basittiki her şey bir değeri yoktu sahip olmanın.Biz küçülmedik aslında içimizde ki boşluk büyüdü.
