30 Ağustos 2009, Pazar
saat: 02:40
Annem yatmadan önce suyunu içiyordu, Barış'ları uğurladık geldik, yolları açık olsun diyerek girdik eve..
Anneme "hadi Allah kavuştursun" dedim.. O da aynısını tekrarladı.. Ama söylediği an içimden kısa bir iç geçirerek "bendeki anlamını" da mırıldandım ve tekrarladım: Allah kavuştursun...
Benim uzun göründüğüme bakma, senin ruhun benden uzun boylu derken neyi kastettiğimi nasıl da güzel anladım..
Perşembe gününden beri çekinerek geçen günlerimde kafamın içinde bu kadar zaman düşünüp de yendiğim o pis olumsuzluğu atmış olarak geliyorum diyorum ben.. Bundan sonrası istim üstünde, sadece mutluluk kokan..
Anlamak için değildi bunca günüm, anlıyordum ve biliyordum.. Özlemim. Ah özlemim.. Sıcacık ama ulaşmayı arzuladığım özlemim.. Daha güçlü biçimde dönmemi sağlayan özlemim.. Her daim fırçanın ucundaki her renk gibi paletten aldığını tuvaline yansıtacak olan ben, merdiveni hep çıkartacak, çok daha coşkun heyecanlara imza atacak ve her karesine ikimizin izini birlikte bırakacak olan ben..
Ruhum tazeler, ruhum beklediğinden fazlasını verir.. Sadece küçücük bir gülüş bana dünyaları verir, içimden evren çıkar zamanı eğer..
Çeyrek altınlarıma devam. Sadece kendim için değil.
......BSY
