30 Ağustos 2009, Pazar
saat: 13:01
yeniden yükselmek için dibe vurmak şartsa tam dip noktadayız burdan bir yükselme olmasada olur hayatın rutınıde yeterlidir normal yaşamlar normal insanlar normal , ha bu arada normal nedir,bu da tartışılır elbette.neyse ya küçük kız artık sorumluluğun bizde, babası senınde üstunde , bu hafta amelıyatı ol o evı sat borcu öde yenıden kur,
çok şükür denmeli genede yaşıyoruz başka yol yok hayat devam ediyor.
diğerine gelelim, o da 1.5 aylık bir hamile salak bir kadınla eşiyle uğraşıyor. hayatı kolay sanan aklına eseni yapan insanları sevmiyorum basit görüyorum.o ona destek olmayıp diğeriyle ilgilendiğimizi düşünüyor bu belkide gerçek çünkü dinlemedikten sonra tavsiye istemenın destek ıstemenın ne gereği var ki , ben artık kapatmayı telefonu insanların yüzüne ... seviyorum.
annem , dizlerin kafama takılıyor yaraların, hem fiziksel hem duygusal yaraların.
babam, o hep muhalefet hep fatura kesecek birilerinin peşinde, oysa hatalar ve doğrular zaten insanlar için.
ben , ben beynım olmadan yaşıyorum anı yaşıyorum geleceği ve geçmişi düşünemiyorum...
yusuf dedım ya kal ya git hayatımı çizicem ben zaman ver dedi işim vardı kapattım halen sessız ama içimden aramak gelmiyor şimdilik.
ben şimdilik suskun omuzlarımı boşaltmanın derdindeyim allahım bana biraz daha sabır ve güç ver, sadece ona muhtacım
borçlar onlar bu karışıklığın içinde akla gelmedi gelsede boşver sözcüğü ile ötelendi.
son söz mü herşeyin hayırlısı.
