30 Ağustos 2009, Pazar
saat: 14:01
Elim telefonda sürekli.. Ancak çekinmem beni feci durdurmuş, arama cesaretini bulamıyorum.. Gerçekten bu kadar yoğun biçimde isterken, bu kadar gücümü toplamışken, bir tek aramaya mı gücüm yok, buna şaşırmamak elde değil.. Ama ellerim terliyor, ellerim titriyor..
Çünkü ne yapmış olduğumun farkındayım ve bunun altında ezildikçe de diyorum ki, bu değil, olmamalı böyle.. Zamanı geri çeviremiyorsam, ilerleyen zaman içerisinde eskisinden çok daha sağlamını inşa ederim.. Harcı benden, sıvası benden, tuğlası benden.. Sadece içinin konforu birlikte oluşturulacak çok ılık, çok kadife bir mekan..
(Barış'lar varmış, iyilermiş, sevindim)
Bundan sonra farklı olacağım değil, miskinliğimden ve harbi salaklığımdan yapmadıklarımı yapacağım... Basit biçimde korktuğum şeyi onu hayata geçirerek hallederim.. Bu da sadece tek seferliktir ve sonsuzluk için şeritlerinin birbiri içinden geçtiği kişiyle olması tek amaçtır.. Fazlası eksiği yok, tam olarak ne gerekiyorsa onu yapacağım.. Mutluluğumuz için..
......BSY
