30 Ağustos 2009, Pazar
saat: 17:37
Seni ilk gördüğüm günü hatırlamıyorum.Son gördüğüm günü de...
İlk buluşmamızdan herşey aklımda ama...
"Biz şimdi sevgili mi olduk" diye soruşun,"önüzümdeki hafta izinlerimiz aynı değil,özlicez yani birbirimizi" deyişin...
...
Hayat çok tuhaf.İnsan bunu atlatamam dibe vurdum dediği her seferinde yine atlatıyor,yine unutuyor.
...
Tatilimin ikinci günüydü,sabah kahvaltıdan kalktık bir telefon geldi,açtım gayet keyifli konuşuyorum ama karşımdakinin sesi donuk,yanımdaki arkadaşımı istedi telefona,anladım birşeyler olduğunu ama ne oldu onu çözemiyorum.Telefonu kapattıktan sonra öğrendim,ne yapacağımı bilmediğim tek an buydu sanırım hayatımda.Sabah işe gelmeyince sen,merak edip evine gitmişler,yerde yatıyormuşsun...
Hemen otobüse atlayıp döndüm İstanbul'a,sordum "son kez görebilir miyim" dedim,toprağa girmeden önce son kez.
Göremedim...
Cenazeni memleketine götürdüler,cenazene bile gelemedim.
Nasıl gelicem memleketine diye düşünürken teyzemlerin tayini çıktı,senin olduğun şehre,birşeyleri çok isteyince hayat sana böyle sürprizler yapıyor işte.
Seni özlüyorum...
