30 Ağustos 2009, Pazar
saat: 21:11
ellerimden başlıyorum kendimi yemeye
ellerimden
eğer ellerimi tutamazsam çünkü bedenimi param parça edicekler
akan kanlarımı durdurabilecek bir çare bilemiyorum
ellerimden başlıyorum kendimi yemeğe
önce sana dokunan parmak uçlarımı hazmediyorum sonra
elini tuttuğum ellerim gidiyor hiçliğe
sonra tüm bedenime gelicek sıra
ama ellerimden başlıyorum yemeğe
yoksa bedenimi paramparça edicekler
çektiğim acının bir duru bir durağı yok
şurada ineyim diyemiyorum
sesim çıkmıyor
öğürmelerden daha fazlası değil ağzımı açtığımda
ağzımı açtığımda çıkardığım parça parça etinden daha fazlası değil
damağımdaki ekşi tadından kurtulmak için ellerimden başlıyorum yemeğe
eğer ellerimi tutamazsam çünkü
büyük bir zafer edasıyla kalbimi çıkarıp atıcaklar
yaşamak istiyorum ama adını anarak değil
kalbim hergün sana çarpsın ellerim seni arasın diye değil
yorulunca tenimden kokun yayılsın istemiyorum
ya da gher sabah penceleri açtığımda
soluğunu ensemde hissedeyim diye değil.
ellerimden başlıyorum kendimi yemeğe..
yoksa ellerim beni paramparça edicekler.
