31 Ağustos 2009, Pazar
saat: 00:27
Şapşal olmanın dayanılmaz hafifliği yüreğime serin su gibi serpildi.. Biber diziyordum, anneme yardım, artık evde kuduruk vaziyette dolaşmanın bir işe yaraması gerektğini düşünüp ev işlerine verdim kendimi..
Bütün laf ebeliklerimi saklıyorum, hepsi içime kaçtı çünkü.. Tek bir yolu var.. O yolu da yapacağım..
Kalın misina ipiyle yapılan çakma Japon ışıklı çiçekleri var ya, hani uçları çiçek gibi sağa sola bir sürü yay gibi açılır.. Altından düğmesini açtığında bütün uçları renkli renkli ışığa göre yanar.. Onun gibi saçılacağım işte..
Cuma günü öylesine durup bir gün seçmem gerektiğine karar verdiğimde iyi ki 4. günü seçmişim.. Nasıl bir zamanlamadır, nasıl bir seçimdir heyhat.. Kalbe mi karşı kalbim, yoksa yanımda mı.. (İkisi de olabilir mi mümkünse)
Bu arada güncecim "ben sevindim" haberin olsun..
İnsan süprizinin bozulduğuna sevinir mi? sevinir. Bunun için plan içinden çıkan planı var mıdır? vardır. Bu güzel midir, iyi midir, bir ucu sonsuzluk mudur, tazelik mi kokar, güven mi inşa eder, nedir??
Hepsidir..
......BSY
