31 Ağustos 2009, Pazartesi
saat: 04:22
sen şimdi geçer sanıyorsun ama
kalbin öyle demez
bir gece ansızın uyanıverirsin
yüreğinde ağır bir yük
boğazında bir yumru
gözlerini açsan göremezsin
kapasan daha beter
kurduğun tüm hayaller
yaşadığın tüm acılar
diziliverirler karşına
bir gece apansız uyanıverirsin
üstün başın açılmış
bedenin titrerken.
yorganın içine girersin
kaybolmak istercesine
soğuk terler dökersin
ölmek istersin de ölemezsin
sanki her gece seni böyle boğuyorlarmış gibi gelir
ne rüyaların tat verir
ne hayallerin
ne de uyandığın yeni sabahlar
sen şimdi geçer sanıyorsun ya
geçmez.
bir sabah ansızın uyanı verirsin
avuçlarında düşlerin
tırnaklarının izi
ve yataktaki sonsuz arayışların.
elini sağa atsan boş
sola atsan boş
dokunucak soğuk çarşaflardan dahası değildir.
bir o tarafını çevirirsin yastığın
bir bu tarafını
doğrulup pencereyi açsan daha beter
kokusu gelverir her damla gök yüzünden.
sen şimdi geçer sanıyorsun ya
geçmez.
içini kemiren bir sızı olur da
için kalmadığında anlarsın
bir gece apansız uyanı verirsin
üzerinde bir ağırlık
sabahı beklesen gün doğmaz
gün doğsa bulutlar dağılmaz
güneşin rengi yoktur
ağaçların kokusu.
içine çektiğin nefes buram buram o koktuğunda anlarsın
geçmediğini.
geceyi dinlesen sesini duyarsın
kulaklarında yankılanır gidişi
en güzel haliyle yüzünün
acıtır.
ağlarsın
sen şimdi unuturum sanıyorsun ya
unutamazsın.
ilk baharda kurumuş bir yaprak gibi
olmayacak bir anda karşına çıkar
üstüne basamazsın
bassan kırılışının sesini içinden atamazsın
sokaklar ıssız gelir
adım seslerin yüksek
kafanın içini sesler doldurur da
sokak lambaları o olur
içinden atamazsın
gölgene kaçsan
karşında onu bulursun.
sen şimdi biter sanıyorsun ya bitmez.
bitti dediğin anda başlayıverir
son sigarana döner hep yenisi gelicek
ara verdiğinde özlediğin alışkanlıkların gibidir
hastalık halini alır
uzaklaşmak istesen hareket edemezsin
adım atsan ayağında prangalar,yürüyemezsin
kalbini çıkarıp atsan
almadığın her nefeste onu tadarsın
damarında akan kan olmuştur
her nefes onu içine daha da taşımıştır
çek git desen gitmez
kurarsın
takip edildiğini düşünür kaçarsın
kendini takip ettiğini anladığında ise
oturup hıçkırarak ağlarsın da
rahatlayamazsın
her hıçkırığın onun sesi
her gözyaşın onun teni olur da
kendini her gün onun saçlarına asarsın.
da kurtulamazsın
sen şimdi biter sanıyorsun ya
bitmez.
her gün ölüp dirilir
her gece bir kez daha intihar edersin.
ne acı tadı gider damağından
ne tuzlu teninin kokusu burnundan.
her fırt çekişinde sigarandan
o iyice yerleşir ciğerlerine
atamazsın.
sen şimdi yine severim ya diyorsun ya
sevemezsin
tuttuğun her elde onu arar hücrelerin
her dokunduğun dudak onun dudağı olu verir
her seviştiğin bedenden kokusu yayılır.
unutamazsın.
