31 Ağustos 2009, Pazartesi
saat: 04:57
tuhaf geliyo. böyle sanki hiç yaşanmamış yıllar, hiç kurulmamış arkadaşlıklar, ya da böyle araya görünmez bi duvar girmiş. naber'den öteye gitmeyen sohbetler, herkese aynı şeyi anlatmalar..
bişeyleri kaçırmaya başladığını fark ediyosun önce sonra bakıyosun ki olay ne sende ne orda, zaman akıp geçmiş sadece. sevdiğim çok insan var, yeri ayrı olan, ama sanki gidemiyorum yanlarına. giremiyorum içlerine. niye bilmiyorum bi hissizlik sardı beni şu son zamanlarda.
1 sene olucak, okulumu bırakalı. hata mıydı, doğru muydu, çabalamam mı lazımdı, ne için çabalicaktım, sorgulamayı çok denedim bütün sene. içinde yaşarken anlamıyosun ama aradan zaman geçti, şimdi dank ediyo. ne kaçırdım, kimleri kaybettim, kimleri kazandım, kimlerle koptum.. sayamam ki :)
şimdi oturmuş hayatımı seyrediyorum bilgisayarımdan, aklımdan.. en azından son seneleri.
etrafımdaki insanlarımı çok seviyorum. iyi ki varlar, biliyorum ki hayatımın bundan sonraki evresinde yanımda olucaklar. neden bu kadar emin konuştuğumu ben de bilmiyorum ama 15 yaşındayken yaptığımız kavgaları yapmayız herhalde. ha efendim bişey mi dedin ? ya daha kötülerini yaparsak mı ? en azından konuşmayı öğrendik be günce bu zamana kadar.
şimdi apayrı bi okula apayrı bi çevreye, dünyaya giriyorum. beni nelerin beklediğini hayatıma giriş yapıcak olan insanları bilmiyorum, tanımıyorum. merak var evet. ama içimden bi ses keşke diyo. ve ben bundan gerçekten nefret ediyorum. değer miydi ?
zaman makinesi istiyorum. veya uzun süre uyumak. hayallerime kadar.
