31 Ağustos 2009, Pazartesi
saat: 15:59
garip bir durum benimkisi, icim disim bir allahtan ki aynadaki hallerime sasirmiyorum..
kafamda ilk buldugun firsta atla fikri pek bir yerlesikmis, gidisimin bu denli garip olacagini dusunmemistim. korkularim var ama yine de hevesliyim. bir seyler guzel olucak, hic degilse dondugum yer eskisi gibi sifirdan baslayacagim bir yer olmayacak.. ozlemem gerek istanbulu yoksa dustugum derin karartilar ile bas edemem .. borclarimi odemem gerek, ve belki daha iyi bir yerden yeniden baslamam gerek.
ailemden uzakta olmak istiorum cok uzakta. aylardir konusmadigim babamdan uzakta, beni kumasi gibi goren , hic bir zaman anne olamayan annemden uzakta.. benim derdim tasam varken aslansin kaplansin deyip kendi dertlerine beni de hic dusunmeden cekmek isteyen herkesten uzakta olmak istiyorum. is yerimdeki is icin kendini parcalayan ama insanlik icin kucucuk bi adimi bile cok goren insanlardan da uzakta olmak istiorum.
yalnizca kendime vakit ayirip ozen gostermek istiyorum.. biraktigim ispanyolcaya calisirim, hafta sonlari da spor yaparim..baska birsey gerekmiyor ki dinlenmem icin.
evet is zor ama ben basaririm , bu yonunu hic dusunemiyorum henuz..
bol sans a ihtiyacim var , ve bir miktar umut :)
