|
01 Eylül 2009, Salı
saat: 15:42
Hafif bir esinti,sonbahardan degil sıcaktan sararmış yapraklar.asırlık agaçların altındaki bu pencereden belli ki hüzün geldi.EYLÜL. Birgün o boşluga bakarak, neden mutlu olduğumu bilmeden oldugum mutluluğun hazzına varırsam adı EYLÜL olcak kesin. Bir insan bir adı bu kadar mı sever? EYLÜL=HÜZÜN. | ||
|
|
||