01 Eylül 2009, Salı
saat: 22:38
Hazel mevsimi
Yerlere serilmişken bu mevsimin intihar çiçekleri olan hazeller
tam arkasında
çırıl çıplak gözü yaşlı kalmakta
mevsim döken bir ağaç
geçmi kalınmıştı onu tam dalından,düşerken tutmak için
yada erken mi terk edilmişti o yaprağın düşmesi beklenmeden
o ağacın dallarına keder mi asılmak istenmişti
yada bizmi
"asma yüzünü bu dallara "demek istemiştik ?
bilmeden
yalpalayarak terk edilmiştik
gözlerimde bakire bir nefret vardı
ardımda ise koskoca bir orman
yürüyorum
hazellerin üstünde yalın ayak
çıkardıkları sesi hissediyorum
hücrelerime işlemesin diye
bağrımı kapatıyorum
sıkı sıkıya...
ah o sesler
gitmez kulağımdan
sanki
bir sevgili vurulur suyun öte tarafında
çığlıkları duyulur
bile bile susturulur
bu aşkın eti sana,kemiği bana emanet dercesine
saçından sürüklenir yerlerde
işte bu kadar güçlü sesler duyuyorum
kendi kendimi mayına sürüklüyorum
her ayrılık iz bırakır tende biliyorum
çokmu şeyden vazgeçmiştim ben ?
oysaki
alel acele koparılmış bir kıyamettin sen
zamansızdın
isimsizdin
izinsizdin
ve kulakları sağır eden o sessizlikte
Ben kafa tutarak erkeklik gururuma
asıyorum kendimi
giderken bıraktığın o çırıl çıplak ağaçlara...
