01 Eylül 2009, Salı
saat: 23:24
Yorgunum çok fena, bi de büyüyorum biraz ya,etrafımdaki insanların biraz daha adam yerine koyması hoşuma gidiyor. Kılık kıyafetten kaynaklandığını düşünsemde değişik bir duygu..
Geceler zehir.. Geceler kara..
Çocuklarla haşır neşir olmayı sevdim.. Akşama kadar suratımda hafif alkol almış sırıtması oluyor.Oyalıyor beni.Gün içerisinde etrafımı seyretmekten kendime ait hiçbir şey düşünmüyorum.. Hafızam garipleşiyor. Ama eve girdiğimde o ruh halinden eser kalmıyor.Hayır android olmak istemiyorum.. Ama çoğu şey otomatiğe bağladı bile..
Gece sabaha kadar müzik dinlemeyi özlüyorum.. Annemi özlüyorum.. Boş ama bi o kadar zevkli günlerimi özlüyorum.. Duygularımı kontrol etmeden geçen zamanlarımı.. Şimdi öyle değil.. Aklıma gelenlerden kaçmak için oyun oynuyorum, kendi kendime bi konu üzerinde tartışıyorum.. Acıtıyor.. Mecburum..
Bugün toplam 7 bucuk saat otobüs ve dolmuş yolculuğu yaptım. Dershaneye git, mülakata gel,dershaneye git, fatura ödemek için gel, iftar için git , çalışmak için eve gel.. Kitaplarımı açtım, bana bakıyorlar. Yarın sınavım olsaydı zerre umrumda olmazdı. Şimdi başkalarına karşı yükümlülükler binince kolaysa canının istediğini yap..
Ha bide prosüdür evrak işleri ile uğraştım. Tabiki istisnasız her gittim devlet dairesinde bir sorun çıktı. İkametgah bile alamadım.Napıyım sahte kontrat düzenleyip götürdüm. 2 dk da halloldu. Herşey usulüne uygun olmak zoruna değilmiş. Küçük şeyler hep uğraştığım gereksiz işler.. Hep başıma kalan işler..
Bir aydır tek başıma kalıyorum evde, buzdolabında hiçbir şey yok.. Sadece su var. Ne yiyorum bilmiyorum ama kilo aldım sanki.. Yapcak bişey yok ya al bana depresyon sebebi..
