02 Eylül 2009, Çarşamba saat: 02:58 Ah be hayat,herşeyi üstüste yığmak zorunda mısın sanki.. Niye sakin,huzurlu bi anda teker teker çıkmıyor da,böyle berbat dönemlerde yığılıyor tüm yaşanması gerekenler.. Bazen hayatımın akışına ben bile anlam veremiyorum..herşey nasıl bu kadar hızlı gelişiyor ve tükenip gidiyor..zaman hızlı böyle yoksa ben mi zamana ayak uyduramıyorum anlamıyorum.. o kadar yaşlandım mı sanki.. O'nun hakkında gün geçtikçe daha çok şey öğreniyor ve şaşırıyorum..Böyle olmamalıydı,bunu o da çok iyi biliyor.. Ve günce sana ihanet olsun istemem ama,kendime bir defter aldım..devamlı yazıyorum,yazıyorum,yazıyorum..kelimeler tükenmek bilmiyor..sayfalarca.. Geçenlerde yeni kartlar geldiğinde,bir kart gözüme çarpmıştı..üzerinde 'yalnız başıma bırakıp gittin' yazan..içinde de 'seni çok özledim' yazan..aldım bu kartı,içine küçük bi not iliştirdikten sonra,ajanlık yapıp erkeklerin soyunma odasına girdim ( aahh bu duygular insanı nasıl da çocuklaştırıp cesaretlendiriyor günce bir bilsen!).. Dolabından içeri salladım.. sonra tüm gece uyuyamadım..sabah görünce ne yapacak,arayacak mı,mesaj atacak mı diye.. ama tepki yok.. Sanırım fedakarlıklar,ya da içinden gelenlerin karşılığında tepkisiz kalınmasına alışkınım.. zamanın birinde çok canımı yakan bi olaydan sonra,duygusuzlaştım galiba işte.. Bi de günce en kötüsü,bugün rahatsızlığımın panik-atak olduğunu öğrendim..süper..bi bu eksikti.. Hey hayat! En sonunda beni Panik-Atak'ta yaptın ya helal olsun.. İlaç almaya başladım..ama sanırım çok sık almayacağım..bağımlılık yapan cinsten..ama bu bütün gün kendimi deli gibi hissettirdi.. Alıştık artık..saçmasapan gelişmelere alıştık.. Görüşürüz güncem.. serene