02 Eylül 2009, Çarşamba
saat: 11:43
Günaydın 2 Eylül!
Geçen yıl bu akşam olacaklardan bi haber olan bana, ölümün ağlarını örüyordun dimi!...
O kadar korkuttun ki beni...
Ellerimi, kalbimi o kadar titrettin ki...
O kadar "an" geçti ki aklımdan...
...
Gözyaşlarımı elimdeki, başımdaki kanla beraber akıttım...
Neye ağlayasım varsa orda, o kaldırımda oturarak ağladım...
...
Ölüm insana ne kadar da yakınmış onu anladım...
ve
ölseydim eğer eksik kalan ne kadar da çok şey olacakmış meğer onu da bildim...
...
Bildim ki,
Dost bildiklerim gerçekten dostmuş...
Kolum askıda, bacağım sargılı, mor gezerken o günlerde anladım ki bu dostlar beni hiç bırakmayacakmış...
Tekrar tekrar bildim ki,
Sizlerle olmak mutluluk sebebimmiş:)
.....
Şimdi aradan geçen bir yıldan sonra sol omzum bana hala "dikkat et" der gibi üzerine dönüp yatarken....
Ve
ben derim ki,
İyi ki ordaydın Dilek....O an bana omuz verdiğin için...
