02 Eylül 2009, Çarşamba
saat: 23:01
cevapsız aramalardan yorgunum... cevabı olan arasın artık...
ingilizcesinde ise özlenmiş çağrılar... o zaman da gerçekten özleyen arasın, özleyebildiği kadar...
................
Sürekli bir cevapsız çağrı söz konusu telefonumda... Başka biriyle görüşürken dahi öbür hattan hop düşüveriyor cevapsız tüm insanlar benim minnacık telefonuma..
İletişim dezavantajlarından biri. Oysa ki ben zaten benim kimseyle iletişememe halimi sevmiştim. Babam beni kimseye ilişmeyeyim diye büyütmemiş miydi? Her şey onun kalbiyle birlikte mi değişti yoksa? Onu kaybetme ihtimalinden dolayı mı deliriyorum muntazaman?
Hadi menüyü getir ingilizceye bu sefer al sana diz boyu özlenmiş çağrılar... Kim çağırıyor ki oysa ki beni herhangi bi yere? Tek bildiğim günde 5 vakit sürekli namaza çağıran imam. Oysa ki çağırsa beni sosyalleşmeye tüm yalnız kalmak istiyorum hallerime rağmen, atlayıp gitmezsem bu kadar geyik olmayabilirim.
Bir de ne demek abicim özlenmiş çağrı??? İnsan ister istemez sanıyor ki seni özleyen var oysa ki bakıyorsun aynı tas aynı hamam...
Rica edicem, bundan sonra ya cevabı olanlar ya da özleyenler arasın kişisel telefonumu... Yoruldum artık her yeni uyarıda heyecanlanmaktan.. Ve hiçbir heyecan bulamamaktan...
