|
03 Eylül 2009, Perşembe
saat: 01:00
Karmaşa Aşk uzaklarda zamansızın kalbinden geçmekte ben geceyim karanın en küçük oğluyum renklerim soyulunca benden geriye sadece enkaz kalır,bilirim bu arada ne olur soyunurken öldürme beni sevmem,silinirim şehirler arası bir mezarlık var aklımda yası sayfalarca tutulmuş bir ölü zihnim batak kalbim dar hava soğuk bense biraz alkol biraz tentürdiyot tadındayım kanda birikirim ben itinayla çekip çıkarılırım sevilmem sövülmem ne yerdeyimdir ne gökte vazgeçilirken kurulan cümlelerdeyimdir hep yerim bellidir devrik cümlenin taçlandırılmış öznesi bazen gizli özne bazen çırılçıplak bir özne giderim kızarsan susarım gidersen ağlarım dokunursan ve çalarım artık sevmezsen beni en yakın vitrin camını kırıp sana emanet diye bıraktığım kalbimi | ||
|
|
||