03 Eylül 2009, Perşembe
saat: 03:06
şöle bi kullanıcılar listesine bakıyordum da. ne kadar muhtaçmışız içimizdekileri dışa vurmaya. ne kadar şey saklamışız içimizde.
belki de kimseye anlatamadığımız ve muhtemelen anlatmayacağımız şeyler. iyi, kötü neler yaşamışız. neler hissetmişiz. ve belki de ne kadar korksak da yine de kelimelere dökülmüş hisler. ve duygular, düşünceler yerini kelimelere bırakmış. ve yalnızlıkları, sevgileri, acıları, mutlulukları herşeyi paylaşmayı ihtiyaç haline getirmişiz kendi içimizde.
sanırım her insan yalnızlığı sevse de bundan korkumuz boşuna değil. her zaman birilerine birşeylere ihtiyaç duymuşuz. ne mutlu ki bize bunları kelimelere döküp paylaşabilmişiz. bizi dinleyen birileri olmasa da en azından içimizi okuyan birileri var.
ve evet korkuyorum yalnızlıktan.
