04 Eylül 2009, Cuma
saat: 18:55
içimde sokak izlerisin artık
ve uzun yolların beyaz şeritleri
hiç bitmeyecek yollara
tükenen bir sızı var
ve sen orada çok uzakta
nasıl denir hep masallarda
belki de kaf dağının ardında
ulaşılmaz anka kuşu gibisin
içimde sokak izlerisin artık
bir kış gecesi duman kokan ankara havası
ve gölgemi terkedemediğim sarı sokak lambaları
adım sesleri evlere çarpıp gelen
ve bir çocuk hıçkırığı hiç bitmeyen.
içimde sokak izlerisin artık
kirli yollardan kalma bir yağmur lekesi
belki de küçükken oynarken içine düştüğüm bir çukur
ya da kaybettiğim bilyelerim olmuş adın
silinmeyen iz bırakan bir leke gibisin
içimde sokak izlerisin artık
yıllanmışlığın yaşlılığı
ve yaşlılığın yorgunluğu
uzun soluklu aşklara çıkamıyorum merdivenleri artık
ve bir 70liğin tıkanan soluğu.
içimde sokak izleri gibisin artık
değişmişliğin getirdikleri ile
silinip giden kaldırım kenarları oyunları
ve seksek oynarken çizgiye bastığımdaki sızı
gibi adın, tam da kazanmak üzereyken.
içimde sokak izleri gibisin artık
kışları is kokan ankara havası gibi.
ve hiç değişmeyen bu gün batımları.
