05 Eylül 2009, Cumartesi
saat: 13:22
Gecenin güzelliğiyle uyuyup sabahın ayrı bir güzelliği olduğunu keşfetmekti. Kolum uyuşmuştu sanırım yastığın altına koymuşum yine. Mükemmel bir sesle sanki yanımdaymışcasına uyandım. Evet biliyorum. Acı çektirse de sevmekten vazgeçmek içimden gelmiyor Değer verdiğini ama göstermediğini düşündürüyor artık. Çünkü önemseniyorum. Benle vakit geçirmeyi istediğini görüyorum. Diğer yandan içimde artık başkasına karşı bir özlem yok. biri gelse de benle ilgilense bu açlığımı doyurup mutlu olsam demiyorum. Yardım edebilceğim bir konu da kalmadı kimseye. Harcadığım zaman ve yaşadıklarım boşuna gidiyor gün be gün. Önemsizleşiyor. Dinazorsa mutlak kalmaya devam ediyor.
öpmek istediğim dokunmak istediğim görmek istediğim o işte... o..
