05 Eylül 2009, Cumartesi
saat: 15:49
Merhaba Günce, Kendimi dinledim uzun zaman yine. O talihsiz günü yaşadıktan sonra içime kapanıp ağlayacağımı zannedecekken dışarı attım kalbimi.Düşüncelerime, yaşamak istediğim hayata. Yarası mı, hiç geçmeyecek. Mantık sınırlarını zorlayıp saçmalamayı en sevdiğim anlarda bile karşımdakinin anlamayacağını bilerek yine de konuşuyorum. Bu da benim işte...
Biraz kül biraz duman...Beni sevdiğin zamanlarda o benim işte:)))
Bugün Harbiye'de konser var. İçim kıpır kıpır. Göreceğim, bekliyorum, gelmeyecek ama ben inatla, susarak bekleyeceğim...
