05 Eylül 2009, Cumartesi
saat: 22:39
Normalde bugün izin günüm,fazla mesai koyup arama yaptırdılar. İşini bitiren çıkabilir dedi müdür bey.3 saate boyunca 200 kişiyi dershaneye davet ettim, çırak konumunda olduğum için en fazla listeyi bana vermişler. Sinir oldum. Adını beğenmediklerimi kaynattım bende.Tamam abartıyorum, farkındayım. İnsanların çoğu erken kalkıyor, işine gidiyor, akşam yorgun argın evine geliyor, tek gün tatil kullanıyorlar. Bu olması gereken, düzenli hayatın bi parçası..Ama alışamadım işte. Lisede ilk derslere gitmedim, üniversitede 4 sene asla erken kalmadım, hatta akşam 5 de ki derslerime bile geç kalmışlığım olmuştur. Zaman problemim olmadı, rahat rahat geçti. Şimdi zor geliyor.Bütün hafta ,pazar gününü hayal ediyorum. Planladığım bişey olmayınca çıldırıyorum. Zaman kıymete binmeye başladı.
HA bide bugün eve geldiğimde uyuyup kaldım bi kaç saat. Neye öfkelendiysem Zeynep'tir o Zeynep die bağırmışım. Uyandığımda avcumun içinde tırnak izlerim vardı, sıkmışım elimi titriyodum sinirden.. Zeynep diye bi arkadaşım yok. Hiç olmadı.. Bu ne ki şimdi?
