06 Eylül 2009, Pazar
saat: 05:42
Hiçbir şey yarım kalmadan bitmişti. Kadın üzülmüyordu ama içinde onu öpmenin arzusuyla yanıp tutuşuyordu. herkesin kendi yolunu çizdiğinin ve artık bittiğinin o da farkındaydı. hatta bu yol çiziminde ilk adım atan da oydu. Doğru olan neydi? işte bu. Ama biraz fala. öpmeyi istememeliydi. kıskanmıyordu o kadını. eğer ki o adam onunla mutlu olacaksa gitmeliydi. Zaten yaralı bir erkeği daha da yaralamamışmıydı.
Bu sadece onun seçimi değildi işte. evli bir kadını öperken aklından neyi geçiriyordu. Aman tanrım nasıl bir delilikti bu. içindeki ve yüzündeki çocukluk silinmişti artık. Sadece ve sadece kocasına ait olmak o adamı unutmak istiyordu. o adam o kadınla mutlu olmalıydı.
Peki unutmak nasıl mümkün olacaktı hergün aynı yerde çalışıyorken! dudaklarını gördükçe kokusunu aldıtça ve bir kez aldatmanın tadına varınca... Boşverin. Hepsi bir rüyaydı ve bitti.
