|
07 Eylül 2009, Pazartesi
saat: 01:56
bi kaç gün önce insanların adileştiğini sölemiştim demi nasıl perçinlendi bu düşüncem anlatamam sana bi kaç resimle mideme giren kramp gözümün önünden geçenler şöle bi açsam eski günceleri okusam muhtemelen ağlarım boğazım karıncalanıyo yutkunamıorum.. allahım diyorum ya ben nasıl kör nasıl sağırmışım nasıl bi polyannacılık oynamışım da farklı bi insan yaratmışım yada nasıl bi oyunun nası bi çıkar mekanizmasının içindeymişim de iliğim kemiğim ruhum sömürülene kadar sesim çıkmamış gözüm görmemiş hiç bişey, hiç ama nasıl bu kadar güzel oynar bi insan milimi milimine herşeyi hesaplar seni düşünür gibi görünür de aslında hep kendidir önemli olan, oscarlık performanslar sergiler her zaman tmm hadi oldu var böyle insanlar ama ben nasıl aynı şeye 60 70 kere abartmıyorum bu sayıyı kesinlikle eyvallah derim nasıl her defasında güsel olucaksa bişeyler olsunlar diye unutmuş gibi davranırım yarabbim çıldırmamak işten bile deil ağlamamak için dudaklarımı kemiriyorum sen bana güç ver sabır ver.. | ||
|
|
||