08 Eylül 2009, Salı
saat: 00:59
tanımsız bir yok oluş
bir örümcek ağı yapış yapış
ve büyülü bir ilmek
varlığında tutulup
çürümeye bırakıldığım
yem
aşka adanmış
ve beyaz sebepsiz
ve bir mutluluk isimsiz
yitirilmişliğin verdiği acı
ve kabul edilemeyen kaçış...
bir kaç kelime gözyaşı
ve daha sonrasında ağız dolusu anlatı
iddalı bir inkar ediş
ve akabindeki kendini yitiriş
ne çok sevişirdik bir seninle geceleri
ve ne kadar yakındı yıldızlar o zaman bize
hiç bir tende var olmamış bir alev dansederdi bedenimizde
ve sen bana, ben sana döndüğümde doğardı güneş.
ne çok sevişirdik biz seninle
ve ne kadar severdik sabah serinliklerini
bir sokuluş kadar yakın ve bir soluk kadar uzak ılık gecelerde
ben sen , sen ben olduğunda doğardı güneş.
ne kadar çok sevişirdik biz seninle
ve ne kadar çok sevdik sevişmeyi
bir yara izi kadar unutulmaz ellerin bedenimde
ve ben sen ve yine ben sen olduğumda
artık yoktu güneş.
