08 Eylül 2009, Salı
saat: 08:29
ve sonra aşık oldum
alamadığım nefeslerin hepsi boğazımda kalmıştı
ve hepsini bir anda almak istercesine
hızlı inip kalkıyordu göğüs kafesim
ve kanım o kadar hareketliydi
sana koşmak istercesine
ve sonra aşık oldum
ve bir kuş havalandı yüreğimden
tam da avuçlarının içerisine
istediğince kullan diye
ve ben sonra aşık oldum
adından başkasını yazmadı kalemim
ve gözlerim tek bir sabaha uyandı, gözlerin
ve sonra ben aşık oldum
tenim öylesine sen oldu
ve adım adından ötesi değildi
her adımım adımlarını takip etmeye hazır
tüm varlığım sana adanmayı bekler bir halde
elimden tutmanla
korktuğun tüm yollarda yanında olmaya yeminli
ve ben sonra aşık oldum
ve ben sonra kendimi unuttum
yüreğim bir kuş oldu avuçlarına kondu
ve avuçların, sonum oldu
ne kadar göz yaşı varsa akıtmadığım
hepsi genzime doldu
ve yitirmenin acısı ile göğüs kafesim o kadar hızlı
ve damarlarımdaki kan o kadar acı
her hücremi adınla zehirledi
ve varlığın
içimi yırtıp giden bir olta gibi
takılı kaldığım ellerin
ve gözlerine uyuyamadım ben her gece
ve adın eşi oldu yalnızlığımın
ve yokluğuna koşmak istedikçe ben
peşimde gidişinin ayak sesleri
kurtulamadım.
hiç sensiz kalmadı ruhum
ama ne ellerin benim oldu
ne de tenin.
ne de gözlerini görebildim bir daha
ve adın oldu bir kaç eski resim
ve sokak lambaları o kadar sendi
o kadar sarı ve solgun
ve yitik
ve her sabah terketmeye hazır...
ve sonra ben aşık oldum...
ve bu benim sonum oldu.
