|
08 Eylül 2009, Salı
saat: 12:28
ehem, acabalarla doluyum be günce? bir sürü bir sürü acabam var. acaba olur mu, acaba yapabilir miyim, acaba o da mı, acaba nasıl olucak... bilemiyorum vallahi. ama bence her şey sonunda güzel olucak günce. inanıyorum. inanırsak olur. 40 kere söylesek filan? diymi? uyandığımdan beri iki şarkı dinleyip duruyorum. boogie street ve emmanuel. emmanuel benim için özel oldu, orası kesin. hem de bir anda özel oluverdi, ama çaktırmadım günce. iyi yapmış mıyım? bence halt etmişim di mi günce? elime açık etmek için fırsat geçmişken çok öküzce bir şekilde boşa harcadım. tamam belki çöt diye açık edemezdim ama kullanabilirdim yani, ki eninde sonunda o noktaya varacağıdı zaten bence. acaba bence bence acabacabacabacabacabencebence. belirsizlik sevmiyorum, ama o kadar tatlı bi belirsizlik ki bu... hem belirmesinden de korkmuyor değilim esasen. naasip. kısfmet. alın yazısı. kader. | ||
|
|
||