09 Eylül 2009, Çarşamba
saat: 03:32
Ayrılığın bıraktığı hüzün izleri varken içimde, susmayan kalemim konu ben ve babam olunca nasılda susuyor. Halbuki en çıldırmış sevgi satırlarını bırakması lazımken tarihe sus-pus oluyor...
Evet aynen böyle oluyor anlatamıyorum içimdekileri,babamı özledim ama bir daha geri gelmeyeceğini biliyorum buda beni daha çok üzüyor...Bunu neden yazıyorum biliyormusun? Dün seni rüyamda gördüm herzaman yaptığın gibi odama girip ben uyurken saçımı okşadın aslanım dedin yine herzamanki gibi senin dokunuşunla uyandım ama sen yoktun keşke uyanmasaydım diye kızdım kendime çünkü seni bu şekilde birdaha nasıl görecektim baba...
Özlüyorum seni hemde çok...
