10 Eylül 2009, Perşembe
saat: 15:53
"düz" insanı, imgeleminde kendisinden başka bir şey olmadığını gösteren çok küçük detaylardan yakalayabilirsin.
kalem denerken kendi adını yazar.
sıkılınca önündeki boş kağıda da, biçim biçim yazılarla adını karalar.
bağlamlarını bilmediği hayali karakterler arasından arasından bir tanesini seçmesi gerekse, kendisine benzeyeni arar (olmadı giysilerine ya da sık bulunduğu ortamın renklerine uyanı seçer).
rastgele bir şey çizmesini istesen, kendi cinsiyetinde bir (genellikle çöp) insan çizer.
dünyaya, her gün yaşadığı kendisinden başka yansıtabileceği bir şey yoktur.
bencillik, benmerkezcilik değildir bu, en yakın, kolay erişilir, sık kullanılan düşüncelerinin yavanlığındandır. ister istemez kendine döner.
ona, hayatta herkesin ilgilenebileceği, sevebileceği, hakkında geniş bilgi sahibi olabileceği en az bir konu olabileceğini, olması gerektiğini öğretmeyenler utansın.
