10 Eylül 2009, Perşembe
saat: 16:41
sabah pekte güzel bir ruh haliyle kalkmıştım.aslında öyle müthiş bir ruh hali değildi, vücudum tutulmuş ağrıyordu falan.ama en azından yaz bitti diye, yarın itibarıyla eşyalarımı karton bir koliye koyup çıkabileceğim diye ıvır diye zıvır diye iyi duyumsuyordum kendimi.sonra işte ipin ucunu kaçırdım sabahtan,yaralı bir kaplan gibi, kimle nasıl kavga ederim, kimin kolunu bacağını koparıp ılık akışını hissederim tadında dolaşıyorum ortalıkta. artık okumuyorum da, bir sürü şey yapmam lazım onları da yapmıyorum.akşam 15 yıldır görmediğim birini görücem ona bile sevinemiyorum. insanların cesaret,letafet ve biz olma haliyle girdikleri o eski güzel savaşları özlüyorum. o eski güzel savaşlarda yıkılıp gitmeyi...
