11 Eylül 2009, Cuma
saat: 02:59
Ve çöküş gerçekleşir...
İnsanların dinlenmeye ihtiyaçı vardır, dinlenmeyince dirençleri düşer hasta olurlar vesaire vesaire..
Bende ise tam tersidir olay. Ben dinlenince hasta olan bir varlığım. Benim bir kaç uyumam, çk fazla yemek yememem, bol bol mikroplarla içli dışlı olmam gerekiyor.
Kısacası benim kendime dikkat etmemem gerekiyor. Bu yüzden de önemsemem pek kendimi, aman yorulurum, aman güçsüz düşerim, aman ölürüm kaygıları olmadan yaşamam gerekiyor.
İnsanın en iyi doktoru kendisidir derim hep. bunun içinde kendimi kobay olarak kullanmışlıyım vardır.
tıkalı bir burun, sürekli hapşıran bir bünye, ve kafamı uyuşturmuş olan baş ağrısı. Evet bu ağrı canımı yakıyor, ama dinlenmemeliyim. Biliyorum yatarsam kalkamıcam, ve benim yatmaya zamanım yok.
Kendime eziyet etmekten zevk alıyor gibiyim ya da gibisi fazladır.
Boğazlarım şişecek,
Ağzımda bok cuvalı tadı olacak...
Canım yanıyor.
Ben ve bu zorlamalarım.
Sonum bu yüzden olacak
farkındayım...
