11 Eylül 2009, Cuma
saat: 07:20
Bilmiyorum ki gerekli miydi bugun yaptigim yoksa ofkeyle kalkan cogunlugun kaderini mi paylasacagim.
Hic bir fikrim yok.
Belki de hic bir sey olmayacak; sabah uyanacagim ve her sey devam edecek kaldigi yerden.
Muhtemelen oyle olmayacak ama.
Bir suru sacma dramanin icinde bulacagim kendimi.
Ve diyecegim ki "senin sacmaliklarini cekecek enerjim hic bir zaman yoktu zaten; simdi hic yok. amacini soyle, dilegini bildir, gozumun icine bak. eger ki zaten bir diyecegin yoksa bu konuyu burada kapatalim, bir daha da acilmasin".
Alttan almaktan da, anlayisla karsilamaktan da, zaman vermekten de sikildim acikcasi.
Yok hakikaten, hic bir seyin hayatimdan bu kadar zaman ve mutluluk calmasina izin verecek durumda degilim. Surekli olarak kafami mesgul etmesine, ozellikle de sozde benim rahatim ve mutlulugun icin olayin bir seyin, izin veremem.
Her seyin otesinde diyecegim su iste:
Belki de uzatmamak gerek. Kararini ver.
