11 Eylül 2009, Cuma
saat: 11:39
Bizi bırakın diye haykıran yalnızlığımın çocukları sonunda küstü.Onlar küsdü diye hayallerim gerçekleşmiyor.
Hayallerim ki dünyaya sıgdıramadığım geçmişimde;tarumar ömrümün derin yaralarındaki cocukluk,gençlik.
Her-dem yolu yakın ölümler hissedilen ;çoçukluk ve gençlik.
Yoruldum,yordum.Okumak istemiyorum,izlemek istemiyorum,tartışmak istemiyorum,yaşamak istemiyorum,ölmek istemiyorum,bakmak...,görmek...,düşmek...,kalkmak..., düşünmek...
Düşlemek istiyorum sadece,tıpğı çoçukluğumdaki gibi.
Busefer gençliğimdeki gibi düşlerime tutunmanın bedelini yarınımla ödemeden,her şeyimi kaybetme pahasını ödemeden düşlemek...
Tıpkı çocukluğumdaki gibi.
