12 Eylül 2009, Cumartesi
saat: 14:53
Çoğu zaman yalnız hissettim kendimi.
Okyanusun bir adaya sürüklediği kayıp bir denizci misali.
Yanında ne haritası, ne pusulası, ne de yön bulmaya yarayacak herhangi bir aleti olmayan ıssız bir adam.
En az güneş kadar sıcak, en az okyanuslar kadar hırçın ve yine en az bir deniz kızı kadar güzel olan sen çıkıncaya dek karşıma, bekledim.
Söz veriyorum sana, kimse sana zarar vermesin diye alıyorum koynuma. Ve yine kimse izini sürmesin diye sımsıkı sarılıp, çekiyorum kokunu tüm varlığıma.
Biliyorum, seni ilk gördüğüm an gibi özel olacak ilk öpücüğüm, ilk dokunuşum ve ilk gecemiz.
Seni Seviyorum...
