13 Eylül 2009, Pazar saat: 02:35 Acilen iyileştirici sistemlerimi devreye sokmalıyım, onları ateşleyip, gerekli itme kuvvetini vermeliyim.. Böyle olmaz.. Hoşuma gitmedi.. Yani mesajlarda deneniyorum da, "yiyor muyum" bunları ben o anda?? Bu mudur? İhtiyacın var deniyor, evet diyorum, bum! düşüş... Nasıl yani ya diyorum.. Ama oluyor. Açıklama, sebep?? Bilmiyorum.. Ortada olan bir şey yok ki düşüş gerçekleşsin. Özlemiştim, hala aynı, çok özlüyorum.. Sadece bunun içn değildi dönüşüm.. Çok daha ilerisi, çok daha derini ve sonu görünmeyeni içindi. Ama bu düşüşler.. Dışardan bakıyorum, normaldir diyorum. Bu psikolojiyle bu kadar kaygan bir durum normal. Ben ayağımda patenler zor duruyormuşum da buzda haberim yokmuş. Acilen o patenlerle kaymaya başlamalıyım. İleri doğru, dengeli biçimde.. Şu an suratım asık.. Çok asık hem de.. Kızmamalıyım, sakin durmalıyım. Olması gerekeni yapmalı ve önümüzü yemyeşil ve mis yapmalıyım.. Çocuk kandırmak.. Bunu haketmedim. Benim sanırım genel bir ifade problemim var.. Kafamdakileri dışarı aynen yansıtamıyorum. Bazen çok düzgün çalışıyor bu, bazen işte böyle sekteye uğruyor. Lanet olsun duygusal kimliğime, lanet olsun etkilediği bünyemin hemen etkilenişine... Odun olmak lazım, gamsız, kedersiz, umursamaz ve olumsuzluklarda dudakları susmayan, iyi şeyler olduğunda susan konuşmayan.. Bazen öyle olasım geliyor. ......BSY saat: 02:37 6000. güncem de bu yukardaki gibi olacakmış, kader.. ......BSY brainuser