15 Eylül 2009, Salı
saat: 13:48
öyle kararsız kaldım ki...
bizimkiler cuma yola çıkıyolar memelekete gitmek için. gidiş geliş 4 gün yolda geçecek.
ben gelmeyeceğimi söylemiştim ama yarın akşama da bi bilet ayırtmıştım. bi kaç saat içinde aramazsam satarlar herhalde.
aslında bi saat önce gitmeye karar vermiştim nerdeyse. ama o 4 gün yol öldürüyo beni.
bi de orda beni bekleyen baskı: "iş bulamadın mı?", "iş bul!", "iş bul!", "iş bul!", "iş bul!"...
diğer taraftan annemi de özledim. ve koskoca ramazanı bütün iftarları tek başıma yapmış olarak bitirmek de istemiyorum. yani şu memlekete gitme meselesi olmasa iyi olacak da o bozuyo işte. gitmeye ihtiyacım var yoksa. bunaldım. bi de ramazanın tamamında sabahladım hemen hemen. ve bugün artık sabahlamaya tövbe ettim. berbat bişey ya. başlarım verimine. hakikatten insanın psikolojisini altüst ediyor.
şu da var evdekilere bayramdan sonraki iki hafta da sınavlara girmem gerektiğini söylemiştim. şimdi onlardan hemen hemen vazgeçtim gibi oldu. yani sonradan vay madem sınava gimreyecektin de bizle niye gelmedin fln yapmasın bunlar?
