16 Eylül 2009, Çarşamba
saat: 04:11
ya günlük tam yatıyordum gece gece aklıma geldi ne zamandır beynimi kurcalayan konu. içimden birşey dürttü yaz! yaz! yaz! deyü eh sonuç buradayım...günlük son zamanlarda düşünüyorum da kimse aslında iyi veya kötü değildir. hatta benim üzerimdeki "sizi seviyorum insanlık,hepinizi seviyorum" fikirlerini göz önünde bulundurursak aslında kimse kötü değildir,herkes iyidir gibi birşey çıkıyor.diyeceksin nasıl kimse kötü değil? Bir insan ile niye çok iyi anlaştığınızı ya da ters düştüğünüzü hiç düşündünüz mü? İnsanlar hayatta çıkarları doğrultusunda yaşar. Her insanın en basit bir durumdan bile illa ki bir çıkarı vardır. Bu maddi de olabilir manevi de olabilir. Mesela birine bir iyilik yaparsın iyi hissetmek için. Ha acıdığın için birine yardım ediyorsan mesela ya da sırf o iyi olsun diye birşey yapıyorsan ve içinde sevap kazanmak gibi bir dert yoksa seviyorum ben senin gibi insanları hem de kalpten. Mesela bir arkadaşınla buluşursun çünkü evde oturmaktan sıkılmışsındır ;) bu bir çıkardır. işin kötüsü bu bakış açısında üzücü ama en saf ilişkiler bile çıkar ilişkisine dönüşüyor...zira yalnız kalmaktan korkuyorsun,bir başkasına ihtiyaç duyuyorsun,evleniyorsun çocuk sahibi olmak istiyorsun vs vs...mutlu olmak istiyorsun ve sence seni en çok mutlu eden kişi o.ama bu da bir çıkar ilişkisidir...aslında hayattaki herşeyimiz bir çıkara dayalı.ve bu yüzden hiç bir insan kötü olamaz.seninle çıkarları paralel gittiği sürece hiç bir sorun yaşamazsın ta ki çatışana kadar...daha düne kadar senin için süper varlık olan kişi bir anda düşmanın oluverir.hiç birşey değişmemiştir kişide.sadece çıkarlar çatışmaya başlar...ha diyeceksin ki çıkarlarının çatıştığı insanı niye seviyorsun olm polyanna mısın sen? bilmiyorum eriyor muyum yahu ben? bu kadar pozitif bu kadar anlayışlı bu kadar affedici bu kadar güler yüzlü davranmak...garip dimi? iyi geceler günlük ve insanlar :)
saat: 04:25
evreka evreka :D
günlük ne zamandır düşündüğüm sorunun cevabını buldum karşındakini gerçekten ve hiç bir koşula bağlı olmaksızın - koşuldan kastım; sosyal ya da resmi statü yukarıda saydığım ve daha uzatmamak için kestiğim ama akla gelen tüm çıkarlar dışında- o kişiyi sadece ve sadece o olduğu için seviyorsan ve onunla beraberliğin yalnızlık korkusu,geçim sıkıntısı,çocuk isteği,cinsel dürtüler,aile baskısı vs.den kaynaklanmıyorsa bu ütopik bir sevgidir. fakat bu öyle yüce olmalı ki onun hayatına asla ve asla kendi isteğinize göre kurallar koymamalısınız.o sizin koyduğunuz duvarlar ile size bağlı kalmamalı.mesela hayatına bir yön vermesi gerekiyor,bir başka ülkeye gitmesi gerekiyor ama siz ona hayır gidemezsin diyor kestirip atıyorsunuz. bu olmaz.o kendi özgür iradesiyle sizin yanınızda kalmayı seçmeli. ne zaman ki özgür irade ilişkide egemen olur o zaman mükemmel ilişki ortaya çıkar...
tabii benim gibi düşüneni varsa :P
