17 Eylül 2009, Perşembe
saat: 18:28
When I was a child..
..her sabah güneş doğduktan sonra, annemden izin alıp, yaşadığım yer olan Bayramoğlu'nda ki Kastelli Sitesi'nin oyun parkına gider, walkmanimde Geveze'yi dinleyerek her gün aynı salıncakta sallanırdım. O zamanlar bir mp3 çalarım yoktu, gerçi o zamanlar mp3 çalar diye bir şeyde yoktu, dolayısıyla radyo dinler, sevdiğim bir şarkı çıkınca çok mutlu olurdum =)
And now..
..bilgisayarımda Ghost Rider'ı izlemeyi yeni bitirmiş ve hapşırmaktan ölür bir vaziyetteyken salona gidip camdan dışarı baktım, sokak lambaları yanmıyordu, ama ben salıncağa binmek istiyordum.. Sonra filmden bir replik geldi aklıma "You can't live in fear", ve Digitürk dekoderinin saati 5.22'yi gösterirken anahtarı alıp oyun parkına gittim, ve salıncağın üstünde güneşin doğuşunu izledim.
Aradan 9 yıl geçmesine rağmen hala aynı heyecanı hissedebiliyorum salıncakta sallanacağım zamanlar. Çok büyümüşüm =)
Henüz güneş doğmamışken yıldızların beni izlediği hissine kapıldım. 5.22'de sayısı orta seviyede olan yıldızlar, ilerleyen dakikalarda bir anda çoğalır gibi oldu, ya da ben yeteri kadar dikkatli bakmadım bilmiyorum, ama tam karşımda, inanılmaz bir yıldız deli gibi parlıyordu (kutup yıldızı olabilir), ve o an O yıldızın beni izlediğine yemin edebilirdim.
9 sene önce, sabahları salıncakta sallanarak radyo dinliyordum, şimdi ise geceleri salıncakta sallanarak müzik dinliyorum, evet büyümüşüm, artık geceleri dışarı çıkabiliyorum =)
If you don't make a choice, the choice makes you
hf
