18 Eylül 2009, Cuma
saat: 20:54
İstemeye istemeye Antalya'ya gidiyorum Nephrolepis. Öğlen hazırladım valizimi, hala eksikler var ama kalkıp da toparlayasım yok. Tüm gün kitap okudum. Biraz daha okumayı düşünüyorum, sonra bi banyo yapar, son hazırlıkları tamamlarım artık. Bayram dönüşü teyzeme de Ali Abi'me de iyi gelecek birşey yapacağız, Ceylin'i de alıp gideceğiz İstanbul'a. Biraz da olsa moral olur, akılları dağılır diye düşündük. Haklı da çıktık. Teyzeme telefonda söylediğimizde yarın için biraz daha umutlu olmam için bi sebep verdiniz dedi. Ya da bunun gibi birşey. Neticede şu an her ikisinin de dünyasında ışıklar çok kısık, bu açık. Zor zamanlar ama atlatacaklar. Böyle böyle geçecek. En zoru Ali Abi'min durumu tabii ama Duyguşun, Onur'un, toparlanınca da teyzemin desteğiyle o da atlatacak bu zamanları. Bunlar yaşanacak tabii, başka yolu yok. Aman keyifsizim işte bebek, ne anlatayım başka. Yarın sabah erkenden yola çıkacağız. Bir hafta Kremlin.
