19 Eylül 2009, Cumartesi saat: 02:23 burayı sevmiyorum bi mucize gelmiş sanki başıma gibi de hissetmiyorum... kendimi bildim bileli istediklerim, bütün hayallerim gerçek oldu allah'ım bu hiçlik bu boşluk duygusu beni öldürücek... uğraşıcak adam gibi bi işim dogru duzgun bi amacım bi istegim bi hayalim yok Artık kalmadı ben hayallerimin peşinden koştugum zamanların kıymetini bilemeyip hep hayallerimin gercekleşicegi anları hayal edip onlarla yaşamıştım ve şimdi onlara sahbim ama bu boşluk amaçsızlık hayalsizlik beni öldürücek.. iükürler olsun ki istedigim herseye sahip olabildim evet ama artık istedigim bişeyin olmaması duygusunun bu kadar kotu oldugunu bilmiodum.. hayallerim yapabilceklerimle sınırlıymış... istedigm hayat bu da dgl hayır gidip avrupada da yaşamak dgl evlenip coluk cocuga karısmak da dgl hergece orda burda gezmek de dgl kmseye kendimi anlatmak zorunda olmamak işte istedigim hayat bu etrafımda oyle insanlar olsun ki neyi niye yaptıgımı sormasın bana napmam gerektigini solemesin aramadıgım zaman arayıp rahatsız etmesin bana napamicagımı solemesin beni bana benle yalnız bırakabilsin eger boyle insanlar yoksa ben yalnız yaşamak istiyorum kendi başıma... kendimi sadece kendime acıklamam gerken bi yerde.. saat: 02:26 aslında olay burayı sevmemek dgl her yer aynı artık her yer aynı sadece isimler renkler yuzler sesler degisio orda gunes varsa burda yagmur yagıo ama yuzlerin seslerin renklerin isimlerin içindekiler ruhlar kafalar huylar dertler hep aynı bunu ne guneş saklayabilio ne yagmur silebilio... yaz