19 Eylül 2009, Cumartesi
saat: 13:12
film izledim adı "sonbahar"
ne kadr güzel çekmiş özcan alper..
boğazım düğüm oldu kaldı, gözlerim hafif yaşlı.
rus romanlarından çıkagelmiş bizden bir gencin -ki dalgın bakışları karadenizle yaşıttır- hemşince de "oğlum" demeyi öğreten filmi.
bir yayla yolunda bedenimizi karlara bıraktık izlerken. yanmış bedenler çınladı yine; bir kadın tutsak (belki tavana sosyalist saçlarından asılmıştır; belki de virgülünü de yaktılar cümlelerin kimbilir!)bilinçaltımızda "yaktılar!" diye bağırıyordu. ciğerlerimizi aldılar içimizdeki yangını söndürmek için.
yazılacak o kadar çok şey var ki... yenilmişlik... "güzel günleri vermek sosyalizm için"... gürcü şivesiyle konuşan, konuştukça acıtan kelimeler... izlerken onlarca yutkunuş...
ve yusuf... biz yutkundukça öksüren yusuf...
buzlar ağzımız açık izlediğimiz danslar içindi; karlarsa ölmek içinmiş.
